zaterdag 18 maart 2017

Stielmannen aan de macht: deel twee, de andere delen volgen nog daar ben ik zeker van ...


Op 23 januari schreef ik dit. Toen kwamen stielmannen ons slot herstellen na enkele maanden wachttijd en veel onnodig gedoe.

Niet dus. 

Vorige week kwamen ze eindelijk met het nieuwe slot. Ik kende ze van vorige keer, het leken haast vrienden. Een hendel werd lettterlijk in onze voordeur geboord. Na 18 jaar gedaan met het 'gepoef en geklets' om de deur dicht te krijgen. Dat ging heel vlot.
Stielman 1 zou ondertussen het nieuwe slot installeren maar het paste niet. Ik barstte in cynisch gelach uit en vroeg: 'is dit een grap?'

Niet dus. 

Ik belde met geïriteerde ondertoon naar de firma. Hoe kan het dat stielmannen:
  • een slot bekijken 
  • vaststellen dat het kapot is (wist ik al langer dan zij) 
  • metingen doen om een nieuw slot te bestellen (zij zijn tenslotte 'stielmannen') 
  • deze bestelling doorgeven met het nodige vakjargon
durven afkomen, na alweer weken wachten, met het verkeerde slot?
Ik begrijp er niets meer van. Ik ken mijn stiel, jij kent je stiel, zij kennen hun stiel NIET. 

Ooit, als er een nieuw eeuw aanbreekt zal onze deur weer opengaan. 

De deur naar het paradijs misschien. 

Ondertussen blijven we buitengaan via een omweg. 

Er zijn ergere dingen. 

  • aanslagen
  • hongersnood
  • onderdrukking 
  • vrienden die andere vrienden beledigen
  • racisme
  • onverschilligheid
  • jaloersheid
  • het grote verschil tussen heel rijk en heel arm
  • radicale religies 
  • enzovoort



woensdag 1 maart 2017

Dit modeaccessoire wordt de hit voor de winter van 2017-2018 ...

The Blue Lagoon - Iceland - 8-2-2017

Een tijdje geleden was ik in IJsland.

In IJsland, ik? 

Een bestemming die ik zelf nooit zou kiezen. Onze zoon wou - meer - naar de natuur. Impulsief, boekte ik een trip, net op tijd. IJsland is volzet voor 2017. En de jaren die komen, dat is nu al duidelijk , dus haast jullie!!

IJsland is fantastisch, woest, ruig, overweldigend, en nog veel meer. 

Hou je van Game of Thrones, The Lord of the Rings? Je bevindt je midden in de landschappen, uit de serie en de films.
Zowat iedereen had goede raad klaar meer nog keek ons met verschrikte ogen aan, jullie gaan in de wintertime dus warme kledij is een must. "Wat gaan jullie daar zoeken in het donker?" hoorde ik steevast.
Warme kledij: dat betekende investeren, normaal gezien bevind ik me in ruimtes waar het warm is en mijd ik koude.
Het weer was: woest, ruig, winderig,  regenachtig, berenkoud, niet zonnig, duister, en nog veel meer.
We beleefden zelf een hurricane. Die greep me bij mijn nepbontkraag en deed me tollen maar niet van plezier.

Wat heb je absoluut nodig om het barre weer te trotseren? 

1. thermisch ondergoed:broek en top
2. meerder lagen kledij: met 1 laag red je het niet
3. regenjas
4. handschoenen
5. bergbottines
6. muts

Vergeet de modeweken, vergeet hoge hakken en elegante jurkjes. Iedereen loopt dik ingepakt op straat. Laag na laag trek je aan tot je een Michelin band bent.
Ik had nog een muts in de kast ergens weggestopt, ik kocht ze enkele jaren geleden in Parijs. Noodgedwongen en heel snel. Het was daar ook onverwacht ijskoud. We verbleven in het Quartier Latin en ik kocht ze in een 'stalletje' bij een man die ooit van een ander land kwam. In het begin schaamde ik me voor het ding. Mijn reisgenoten vonden 'de muts' maar niets. Ik nam ze als reserve mee naar IJsland en dacht: "ik koop daar een mooie!" Ze hadden fantastische hoofddeksels in IJsland maar iedereen droeg ze.
Men keek vaak naar mijn hoofdeksel als ik passeerde, niet onvriendelijk. De muts werd nat en haar haren klitten samen maar ze herstelde zich altijd en stonk niet. De muts werd geprezen op foto's, op whatsapp, op FB. Hoe prachtig de landschappen op de foto's waren, de muts werd genoemd.

Ik denk dat ze nog te koop is, in dat kleine stalletje in Parijs. Waar mensen, niet geboren in Frankrijk, zich een weg banen door de onvriendelijke samenleving. Hopend op een friendly face - met een muts.

Wil je hip zijn in IJsland en omstreken en nog op je twee oren kunnen slapen, neem dan snel de TGV naar Parijs en zoek ergens in het Quartier Latin naar deze muts:

muts

Met deze muts, die nooit lost en niet wegvliegt bij een orkaan, overleef je moeiteloos de koude nacht om het noorderlicht te zien. Een koude neus rest je nog wel maar hoofd en haar blijven zalig warm, ingebed in een bedje van dons.
Als je dan plots een glimp opvangt van het magische groene licht dan kun je alleen maar dankbaar zijn voor een van de mooiste wonderen der natuur.

The northern Lights - aurora borealis - Iceland 6-2-2017 - canon



maandag 23 januari 2017

Stielmannen, aan de macht!

snow
Onze woning veroudert. Het valt niet op voor wie ons bezoekt maar wij weten het.
Hier en daar moeten er zaken worden hersteld. De klusjes die we zelf niet tot een goed einde brengen (weinig - dankzij mijn wederhelft die de reïncarnatie is van handige Harry) besteden we uit. Net daar wringt het schoentje. 

Wat gebeurde er?
Wij hebben katten maar ze krijgen geen kattenluik. We laten ze manueel buiten. Er passeerden hier de laatste 15 jaar 9 katten (3 grote en 6 kleintjes). Heel wat werk dus. 

Binnen, buiten, binnen, buiten, ...



vrijdag 13 januari 2017

Hoe ruik je lekker, de hele dag?

Le Petit Marseillais Baume Hydratant Nutrition met beurre de karite, amande douce, huile d'argan.Le Petit Marseillais Baume Hydratant Nutrition met beurre de Karite, amande douce, huile d'arcan.

Wie wil er heel de dag goed ruiken? Geef het maar toe: jij ook!

Wel, geef er geen fortuin aan uit.

Gebruik Le Petit Marseillais Baume Hydratant Nutrition met beurre de karite, amande douce, huile d'argan.
Eerlijk, wie bedenkt al die titels?

  • De neus van het bedrijf? 
  • De salesmanager? 
  • Het kleine ventje op de pot?
  • Een extern bedrijf dat er veel euro's voor opstrijkt?

Onlangs was ik al een tijdje aan het werk en boog voorover, om een bloedstaal dat viel, van de grond te plukken (grapje). Het was mijn pen, gekregen van het Rode Kruis (die schrijven het best).
Ik werk zorgvuldig, geconcentreerd en volgens de regels van de steriliteit. Ik zou NOOIT bloedstalen laten vallen. Ik duik er nog liever achteraan om ze met mijn lichaam op te vangen.

Ik dacht toen, wat ruikt er hier zo goed?
Het was ikzelf, na uren werken!! Mijn blouse had de geur van de "beurre" opgeslorpt en rook heerlijk. Ook de poriën op mijn armen gaven
af en toe een vleugje karite, amandelen en argan vrij. Een beetje zoals geurstokjes.

Dus 's morgens rijkelijk aanbrengen en gans de dag plezier.

Vooruit, waar wacht je nog op. Je vindt het gewoon in de supermarkt om de hoek.

Nog iets anders ...



maandag 9 januari 2017

Na de Kerstvakantie: wat nu?

Ice - the first day of the year 2017 - in my small town
Is iedereen terug aan het werk?
Is al het geld op?
Zijn de kilo's er weer bij?
Is de kerstboom al in vlammen opgegaan?
Zijn de reiskoffers uitgepakt?
Zijn we klaar voor nog meer terrorisme?
Zijn de goede voornemens weer dezelfde als vorig jaar en het jaar daarvoor?

We kunnen weeral aftellen, de dagen worden al wat langer, de winter kort beetje bij beetje.
Er staan veel leuke dingen op het programma. De periode die valt tussen de leuke dingen is heel gewoontjes. Werken, slapen, wassen, koken, opruimen. Kortom het gewone leven.
Ondertussen is de examenperiode voor de studenten aangebroken. Zwoegen, zweten, afzien.
Maar daarna staan er ook voor hen wel wat leuke dingen op het programma.
Zo is het leven, toch? Een tijdlijn met wat leuks, wat saais, wat ongeluk, wat leut, wat tegenslag, wat ziekte, ...
Meer moet je er niet van verwachten.

Op het werk stierf iemand toen iedereen aan het feesten was. De persoon verwachtte het niet, zo snel sterven in plaats van verder vechten om te leven.
Drie jaar ouder dan ik en kinderen zoals ik. Hoe leg je dat uit aan je naasten: ik ben opgegeven. Ik heb daar lang over nagedacht toen men mij het nieuws vertelde. Korte tijd later was de dood er al.
Dat is pas lijden met een lange ij.

Respecteer je kabbelende tijdlijn.

We kunnen niet altijd stralen van geluk. 

Dat is ineens mijn spreuk voor 2017.