woensdag 8 april 2015

Alles komt terug: lees maar

Gras afrijden. 

Voor mij een hele speciale gebeurtenis. Ik doe dat niet met volle goesting. 

Niet omdat ik lui ben (ook niet op mijn vrije dag). 

We hebben immers zo'n tractor waar je gezapig mee rond kunt cruisen. 
Ondertussen kun je wel wat buikspieroefeningen doen!

















Ik ben namelijk 1 van die ongelukkigen die extreem allergisch is voor bijen. Een aantal jaren geleden ben ik bijna overleden tijdens een fietstochtje, na een steek recht in mijn slaap. 
Opgezwollen tot Michelinafmetingen, overal blazen en enorm veel jeuk. 
Pas toen mijn tong begon te zwellen en ik ademnood kreeg werd ik bang. Enfin dankzij het koelbloedig optreden van mijn schatje (de anesthesist) heb ik dit drama overleefd. 
Na anderhalve dag was ik terug volledig ontzwollen. Nee, er bestaan geen foto's van. Selfies waren nog niet in.

Vanaf dan moet ik heel de tijd sleuren met een EpiPen (adrenalinespuit). Zo kan ik mij min of meer buiten begeven. Altijd rondglurend naar die gele vliegende spoken.


Ik ga er maar eens aan beginnen. 

De Epipen ligt klaar op de keukentafel, de instructies zijn gegeven aan mijn studerende zoon (call 911!).

Vanachter in de tuin zitten ze: brrrrr. Tot straks : misschien?



Bovenstaand bericht schreef ik vorig jaar in de zomer. 

Het gaat weer beginnen ... met het gras. Afrijden, bedoel ik. 
De EpiPen is nog niet vervallen. Ik heb ze klaargelegd.

Binnenkort kom ik met een waargebeurd verhaal. Over dat moment, toen ik de EpiPen moest gebruiken...op een trouwfeest in de tuin van een mooi etablissement.

Hilarische taferelen: achteraf gezien toch. 

Ik zal dan precies uitleggen hoe je de pen moet gebruiken, je weet maar nooit.



Ai, ai , ai. 

Tot binnenkort?



Show Comments: OR

Geen opmerkingen: