zondag 13 september 2015

Breien: doe jij al mee?

De wollige pulls 

My lookalike Bernadette pull

Wie breit er niet tegenwoordig. Het is hip en volkomen aanvaard. Meer nog: massaal worden de gebreide pluizige pulls gekocht, verkocht. 
Niemand vindt het erg dat ze:
  • pluizen achterlaten op al je andere kleren,
  • constant van je schouders glijden,
  • de wind genadeloos doorlaten,
  • in de wasmachine zullen verschrompelen.

Wie creëerde de hype?

Deze mevrouw begon ermee. Het is een fantastisch verhaal. Een trui breien voor je studerende dochter en daar op korte tijd mee scoren. 
Persoonlijk vind ik 495 euro (dat is de prijs dacht ik) voor zo'n pull echt te veel. Ook al is hij volledig homemade. Zou deze prijs echt verantwoord zijn? Corrigeer mij als ik fout zit. Rationeel gezien kan en wil ik dat niet betalen. Wij zijn met vier die toffe kledij willen. Het 'ik' tijdperk is hier al lang voorbij.

Onlangs ging ik een dagje naar Gent met 2 vriendinnen. Ik paste daar een lookalike, even mooi en zacht voor 45 euro. Ik weet natuurlijk niet wie deze pull breide. Hopelijk geen kleine kindjes in een zweterige fabriek in Bangladesh. 


Lookalike Bernadette pull

Nu nog een speld vinden die de pull bijeenhoudt op koudere dagen. Iemand een idee waar ik die kan kopen?
Mijn dochter, die ook studeert en op kot zit, vond hem mooi en reed op een regenachtige dag spoorslags naar Gent om nog 2 exemplaren te halen.
Zo moeder zo dochter.  Zie je wel dat vrouwen van 40 (en meer) nog best oké zijn!

Our Lookalike Bernadette pulls
groentje, grijsje, lichtblauwtje

Rarara. Wie breide vroeger al zo'n pulls?

Toen ik vijftien was startte ik met breien. Mijn grootmoeder leerde het mij. Ik herinner mij fluoroze beenwarmers en dito sokjes die ik in mijn zwarte puntschoenen droeg. Van dan af breide ik mijn pulls zelf. De mooiste popjes wol ging ik kopen. Mijn top exemplaar was een rode trui met speciale kraag. Ik werd er genadeloos mee uitgelachen in de klas door het rijke meisje. Ik weet haar naam nog maar vind het niet nodig om hem te vermelden. Zij had een Millet jas kijk maar even. Ja, het was er zo eentje. 
Toen ik op kot ging ergens in de jaren tachtig droeg ik nog mijn zelfgebreide truien. Maar niemand heeft er ooit iets over gezegd. Ze verdwenen stilletjes uit mijn garderobe.

L'histoire se répète    




Show Comments: OR
Een reactie plaatsen