maandag 18 januari 2016

Grote voordelen van een huisdier: a love story!

Twijfel je over een huisdier? Gewoon doen!

Pippa en Plop: de Barbarie-eend

Onze kinderen wilden een huisdier. Alle kinderen willen dat vroeg of laat.
Door een 'ongelukkig' toeval (zo bleek later) adopteerden we in 2003 een klein eendje. Bezorgd zagen we het schattige pluizige ding groeien  en groeien. Het werd een lelijke Barbarie eend. Na een tijd vloog ze met veel lawaai door onze tuin en koos meer en meer de tuin van de buren. Wat ze achterliet op het terras was ook geen pretje. Eenden hebben een cloaca: alles stroomt uit 1 gaatje en dat is niet weinig. Zelfs met bijtende producten niet weg te krijgen.
De kinderen hadden haar Plop genoemd. Ze stond, als ze niet rondvloog in andermans tuinen, constant aan het keukenraam.
Voor de kinderen was ze top. Tot ze hen begon te bijten. Op een trieste dag voerden we Plop naar een kinderboerderij waar we hoopten dat ze nog lang en gelukkig zou leven. We zagen nog net hoe ze ei zo na verscheurd werd door de troep 'anciens' en vertrokken huilend naar huis.
Einde van dit hoofdstuk.

Een hond?

Als je buitenshuis werkt is dat moeilijk combineerbaar. Heel vroeg 's morgens  zie ik honden en hun verkleumde baasjes stevig stappen om het dier zijn/haar broodnodige wandeling te schenken.
De hel lijkt me dat. Ik kan nu al niet uit bed.
Einde van dit hoofdstuk.

Een kat?

Een goed idee vonden we hier met drie. Eén gezinslid deed niet mee. We reden, afgaand op een annonce bij de bakker, naar een adres waar we 'onze' poes gratis kregen. Altijd verdacht: gratis!
  • Tiger bleef niet lang. Op een dag was hij weg en er vloeiden kleine tranen. 
In 2004 besloten we het er weer op te wagen: 2 gratis zusjes deze keer.
  • Janneke had een stoute inborst en plaste continu in de zetel. Ook zij verdween (en spijtig dat we dat vonden!).
  • Jip was een schot in de roos. Lief, zacht en altijd in de buurt. 
Jip werd 'onverwacht' zwanger en kreeg niet 1 maar 6 baby's. Vijf geschikte en 1 ongeschikt. Het ongeschikte werd uit de mand gegooid maar dat namen we niet. Keer op keer legden we 'muis' terug tot ze aanvaard werd. Ze overleefde meerdere aanslagen op haar leven.

Muis: het verstoten kitten

Jip had het zwaar met haar kroost.
De kinderen vonden het fantastisch. 'Zeven poezen in huis, niemand van onze vriendjes krijgt dat ' juichten ze verrukt. Mijn wederhelft, eenmaal bekomen van de eerste schok, timmerde een plank als buffer tussen de berging (waar 6 kleine poezen het beste van zichzelf gaven) en de keuken.
Het was er alle dagen feest. Uren hebben we er doorgebracht met die kleine rakkers.

6 kleine katten

Pippa en witje: 1 van de 6 kittens

Vijf poesjes kregen uiteindelijk een warme thuis (ook gratis) en één zoon mocht blijven.

A jaren de meest gestelde vraag: 'Waar zijn de poezen'!


Jip helpt Pippa studeren. Ze sorteert de cursussen en beschermt ze met haar lichaam.

Jip: onze steun en toeverlaat

Smila slaapt 's nachts maar ook overdag. We leerden hem enkele circustrucjes. Zo lang mogelijk rechtstaan op 2 poten is zijn beste act.
Door een hoepel springen begrijpt hij nog altijd niet.

Daan en Smila: BFF

Tips voor een langdurige samenwerking:

  • investeer in een krabpaal: zo blijft je sofa gespaard.
  • praat ermee, ze verstaan je na een tijd, echte gesprekken kun je het niet noemen maar toch
  • knuffel en streel ze zoveel je kan, het loont, af en toe een uithaal van scherpe nagels is grappig behalve voor het getroffen gezinslid
  • mijn moto: laat de natuur zijn gang gaan, geen overdreven behandelingen bij de dierenarts of kattenfluisteraar. Antiworm-behandeling doen we zelf: in combat-pakken met ovenwanten aan. Pleisters en ontsmettingsmiddel staan klaar. 
  • je kunt ze, na veel oefenen, manieren leren
  • ook zonder kattenluik lukt het: gewoon 50 keer per dag binnen en buiten laten (makkie)

Probeer het maar, je kinderen zullen je dankbaar zijn. Je geldbeugel ook want je krijgt ze overal gratis. 



Show Comments: OR

Geen opmerkingen: