woensdag 28 december 2016

Kerstvakantie en cadeautjes.

Wintergarden - our garden - let is snow - created with a little help from BeFunky
De Kerstvakantie ...
Een tijd vol beloftes, knuffels, warme wensen, enzovoort. Een tijd om cadeautjes te kopen - voor heel de wereld lijkt het wel. Ik geniet van een weekje verlof en heb NIETS gepland. Ik lanterfant en laat me door niets of niemand opjagen. Ik slaap tot de natuur mij wakker maakt, of de blaffende honden van de achterburen of hun slecht afgestelde alarmcentrale. Zalig is dat. 
De huishoudelijke plichten laat ik natuurlijk niet aan mij voorbijgaan, uiteraard niet.
Gisteren dacht ik: ik rij even naar het shoppingcentrum in onze buurt. Ik stond in een file en moest meerdere malen rondrijden om een parkeerplaats te vinden. Ik zag mensen kreunen onder het gewicht van meerdere zakken volgepropt met aankopen.
Toch verkeert ons land in een diepe crisis. We weten niet waar kruipen van de besparingen.

Contradictio in terminis, heet dat zeker. 

Deze week nog gelezen : volgend jaar stijgt de factuur voor het drinkbaar water met 20 euro per jaar per gezin.
Wij: vader, moeder, kind 1, kind 2 , poes 1 en poes 2, betalen 0.0091 eurocent per dag per gezinslid, meer voor onze onbeperkte voorraad drinkbaar water. We gebruiken het water om te douchen, te kuisen, toiletten door te spoelen, onze handen te wassen, onze tanden mee te poetsen, onze haren mee te wassen, enzovoort (drinkbaar water!). Het bericht veroorzaakte een storm van protest op internet. Ik reageerde voorzichtig en opperde dat veel mensen niet eens water hebben om in leven te blijven. Daarop werd ik terechtgewezen. Schrijven dat anderen niet zoveel geluk hebben is blijkbaar een dooddoener.

Zucht...


Ik koop welgeteld twee cadeautjes. Voor ieder kind een. Omdat ze het onder de kerstboom willen leggen. Ik heb dan ook geen stress deze periode. 
Ik bekijk de klopjacht op de 'foute' geschenken (zo blijkt meermaals) vanop een afstand. 
Toch ging ik vanmorgen een cadeau kopen, niet online maar in real time. Een van mijn beste vriendinnen was jarig, al een tijdje geleden. Maar wij werkende vrouwen hebben het zo druk, druk, druk. We vonden nog geen gaatje in onze agenda om elkaar te zien. We leggen een bedrag samen en een vriendin gaat het gewenste geschenk kopen. Als het mijn beurt is beland ik geregeld in de verkeerde winkel en koop ik ook het foute cadeau. Hopelijk is het deze keer een schot in de roos.
Voor mij stond een oma met een kleinkind. Ze liet maar liefst 10 kerstberen inpakken.  Het was een aanzienlijk bedrag dat van haar klein pensioen afging. Toevallig keek ik onlangs op de website van mypension.be en schrok mij een bult:
  • van mijn geschatte pensiondatum, 
  • van het bedrag waar ik van zal moeten leven
  • men vergat dan ook nog 5 gewerkte jaren mee te tellen 
  • 😓
Dat gat in mijn 'carrière' zijn ze nu aan het zoeken. Misschien moet iedereen "mypension" eens raadplegen alvorens al die cadeau's te kopen?
Ik garandeer je, je goesting is snel over.
Hopelijk zal de familie van de kranige oma blij zijn, met nog een knuffelbeer. 

Als ik iedereen gewoon een goede gezondheid wens, is dat dan te banaal?
In ieder geval, na alle te vroeg gestorven mensen in 2016, lijkt me dat toch niet onbelangrijk.
En voor iedereen een flinke teug drinkbaar water, ook voor de mensen in nood! 



Show Comments: OR
Een reactie posten