woensdag 29 maart 2017

Wanneer ben je een influencer?

Gardameer - Lago di Garda - Sirmione - Italy

Een poos geleden ging ik naar een voorstelling over sociale media. Het ging enorm snel, zoals dat gebruikelijk is in de digitale wereld. Ik dacht bezorgd na over hyperventilatie en een droge mond als je non stop babbelt. Op een uur tijd werden we om de oren geslagen met cijfers, grafieken, staafbalken en nog veel meer. Het probleem is het volgende, eenmaal ik zit, word ik slaperig. Misschien ben ik enkele seconden weggeglipt naar een wereld vol zon, zee en strand.
Ik onthou alvast een paar dingen. Ik leerde dat 6.6 procent NIET meedoet aan de digitale wereld. Zelf heb ik vrienden en vriendinnen die geen FB account hebben. Enkelingen, dat wel. Onze kinderen zijn digital creatives, ik zit tussenin. En zweef tussen de twee werelden. Tot 2013 was ik afwezig op FB, tot 2014 had ik geen smartphone. Van toen af aan ging het snel. Verslaafd is een groot woord maar ik wil het allemaal leren kennen en toepassen. Dit om mee te zijn: met de wereld, met mijn kinderen, op mijn werk. Stilstaan is achteruit gaan, daar geloof ik sterk in.

Men spreekt nu van influencers. Bloggers zijn passé, influencer moet je worden.
Als influencer bepaal jij wat andere mensen dragen, eten, bezoeken, kopen. Aurgh.

De hamvraag!
Ben ik een influencer?
Misschien een beetje ...

Op het werk kent - bijna - iedereen mij. Zelfs al draag ik mijn witte schort niet (we zijn nochtans onafscheidelijk).
Wat betekent dat concreet?
  • Ga ik naar de lift: dan kijken collega's elkaar verschrikt aan omdat ze voor 1 verdieping de lift nemen. Velen excuseren zich en gaan snel richting trap ook al zeg ik niets. Vanaf de vierde verdieping mag je met de lift, voor minder neem je best de trap!
  • Staan ze naast me aan te schuiven aan het lunchbuffet: dan verontschuldigen ze zich voor wat er op hun plateau ligt aan verzadigde vetzuren, snelle suikers, frisdranken, enz. Ook al zeg ik niets tenzij mijn mening wordt gevraagd. 
  • Staan we in de lift: dan is er altijd wel iemand die zegt: "Nu kunnen we gerust doodvallen, jij gaat ons redden." Soms grap ik terug: "ik ben in lunchpauze, de knop staat af."
    Natuurlijk zal ik nooit nalaten iemand bij te staan die niet goed wordt. Dat weten ze wel. 
Neem nu deze week.
Een noodoproep bereikte ons, mijn collega en ik snelden ter plaatse. Zij is ouder maar loopt sneller omdat ik met een knieletsel sukkel. Niet dat ik kilometers achter blijf, dat zeker niet. Het was een prachtig staaltje teamwork, security, naaste collega's van het slachtoffer en wij als paramedici. 
Mooi was dat. Tot de MUG arriveert bepalen wij de regels, op medisch vlak, in dat grote bedrijf met zijn vele gangen, trappen, liften en lokalen en zelfs verschillende gebouwen. 
Zijn we in dat geval influencers? 

Ik geloof van wel, maar niet in the digital world.

Misschien kunnen we wel het verschil maken, af en toe, in de echte wereld, die niet liegt, niet filtert, niet opsmukt, niet faket, ...

Of denk ik nu teveel 'out of the box' 😇.

Trouwens, hebben jullie al gestort voor de hongersnood? Doen!!



Show Comments: OR
Een reactie plaatsen